1. Wspólne działanie członków społeczności
2. Cel programu
3. Etapy programu
4. Czas programu

---

Wspólne działanie członków społeczności

Program rehabilitacyjny ośrodka jest realizowany w trzech etapach.

• adaptacja
• rehabilitacja
• resocjalizacja

( szczegółowe objaśnienia znajdują się niżej )

Po zakończeniu pierwszego etapu, człowiek zaczyna brać udział w codziennym życiu ośrodka. Bierze on na siebie odpowiedzialność za wykonywane prace na terenie ośrodka jak i na zewnątrz. Realizacja tych zadań odbywa się pod stałą kontrolą osób monitorujących. Jest to ważny moment w życiu człowieka, aby mógł rozpoznać swoje zachowanie bez narkotyków, alkoholu i stopniowo zaczynał samodzielnie podejmować decyzje. Większość odpowiedzialnych pracowników ośrodka, była w swoim czasie uzależniona, lecz teraz odpowiadają za działalność ośrodka i pracę w warsztatach, oraz:

• Kierownictwo i gospodarkę ośrodka
• Pomoc dla podopiecznych na poszczególnych etapach
• Podejmowanie decyzji dotyczących rozwoju ośrodka i programu rehabilitacji
• Pilnowanie odpowiedzialności osób, kierujących profesjonalnymi warsztatami

Cały personel, którym dziś dysponuje ośrodek, pracuje dobrowolnie i w większości składa się z ludzi którzy ukończyli rehabilitację. Ludzie ci postanowili zostać w ośrodku i służyć pomocą innym. Osoby takie zajmują stanowiska kierownicze.

Za swoją pracę nie otrzymują wynagrodzernia, ale mimo to otrzymują pewną kwotę pieniężną, przeznaczoną na pokrycie kosztów podstawowych potrzeb: potrzeby medyczne, transport, ubiór, itp., jeżeli wystąpi taka konieczność.

Cel programu

Fundamentalnym celem programu jest rehabilitacja narkomanów i alkoholików, oraz pomoc w powrocie do pełnowartościowego życia w społeczeństwie.

Stan somatyczny

• Somooczyszczanie organizmu z toksyn w sposób naturalny, bez środków farmakologicznych
• Odnowa zdrowia fizycznego

Stan psychagogiczny i socjalny

• Doprowadzenie człowieka do osobistego rozpoznania stanu fizycznego, jak i psychologicznego.
• Analiza możliwych przyczyn, które ewentualnie doprowadziły do używania narkotyków i picia alkoholu, jednocześnie przedstawiając możliwość zmiany siebie i przyzwyczajenia do życia bez narkotyków i alkoholu.
• Wykorzystanie strategii skierowanej na uporządkowanie wewnętrznych problemów, rozwój umiejętności w kontroli nad nimi, aby nie powrócić do dawnego trybu postępowania, lecz do normalnego życia.
• Odbudowa rodzinnych oraz społecznych kontaktów.
• Aktywne i emocjonalne wprowadzenie osoby uzależnionej w proces odbudowy.

Etapy programu

Etap I Adaptacja

Ten etap jest najprostszy i trwa piętnaście dni w ciągu których staramy się pomóc człowiekowi utrzymać motywację do kontynuowania rehabilitacji. Etap ten polega na uczestniczeniu w długich spacerach, masażach w saunie, która znajduje się na terenie ośrodka, oraz rozmowach, które mają na celu łatwiej znieść objawy abstynencji oraz zachęcić daną osobę poprzez świadectwo innych, że można żyć bez narkotyków lub alkoholu. Na tym etapie staramy się w pełni odizolować człowieka od jego poprzedniego środowiska.

Z powodu tych szczególnych okoliczności nie może przyjmować odwiedzin, a korzystać z telefonu może po 15 dniach pobytu. Pozwala się na kontakty korespondencyje od pierwszego dnia pobytu. Na przestrzeni tego etapu udziela się informacji bliskim, o progresie i postępach danej osoby. Takiej informacji udzielają odpowiedzialni pracownicy lub osoby prowadzące aktualną placówkę. Każdy człowiek przystępujący do ośrodka ma opiekuna, który przebywa z nim 24 godziny na dobę. Obowiązkiem takiego opiekuna jest objaśnienie norm życia w ośrodku, pomoc na podstawie własnego doświadczenia, nauka radzenia sobie w ewentualnych nawrotach uzależnienia, oraz nauka poprawnego życia w społeczeństwie.

Etap II Rehabilitacja

Etap ten rozpoczyna się po 15 dniach od przyjazdu do ośrodka Reto. Na tym etapie staramy się, aby ludzie zaczynający rehabilitację nauczyli się naturalnie i swobodnie czuć w społeczności. My obserwujemy i analizujemy ich zachowanie w różnych sytuacjach, także poza ośrodkiem.

Funkcjonowanie na tym etapie

Ważną częścią rehabilitacji jest wkładany wysiłek w naukę i pracę w warsztatach znajdujących się w ośrodku. Naszym zadaniem jest stworzenie sytuacji, które ewentualnie mogłyby ich spotkać po zakończeniu rehabilitacji. Chłopcy zajmują się pracami stolarskimi, restaurowaniem mebli, lakiernictwem, drobnymi naprawami samochodów, spawaniem, naprawą sprzętu agd., oraz budowlanką ogólną. Dziewczęta zajmują się pracami tapicerskimi, krawieckimi oraz drobnymi pracami stolarskimi, które są przygotowane wcześniej przez chłopaków, rozpowszechniają reklamę ośrodka i innych firm, sprzątają pomieszczenia, sprzedają odzież ( z drugiej ręki ) oraz własne rękodzieło. W wolnych chwilach osoby przechodzące rehabilitację mają możliwość nauki gry na gitarze, uczestnictwo w zajęciach muzyczno-teatralnych i kampaniach antynarkotykowych przeprowadzanych na ulicach większych miast. Grają w piłkę nożną, siatkową, tenis stołwy, szachy, billard, itd.

Regularnie odbywają się spotkania chrześcijańskie ze świadectwami ludzi, którzy zostawili narkotyki oraz alkohol i nauczyli się żyć na nowo. Spotkania z rodziną na tym etapie odgrywają ważną rolę w terapii. W ten sposób próbujemy zmiejszyć przepaść, jaka zaszła w stosunkach rodzinnych w trakcie uzależnienia. Rodzice także otrzymują pomoc terapeutyczną i rady od prowadzących rehabilitację.

Etap III Powrót do społeczeństwa

Na tym etapie ludzie przechodzący rehabilitację zaczynają prowadzić życie w społeczeństwie. Mają możliwość pracy w mieście, prowadzenia samochodu oraz ponoszą odpowiedzialność za wykonanie zleconych prac. Stają się również prowadzącymi dla osób zaczynających terapie i przekazują swoje psychologiczne i społeczne doświadczenia.

Czas programu

Człowiek dobrowolnie znajduje się w ośrodku i może się wypisać również dobrowolnie, ale wtedy, kiedy rozważy swoją decyzję z personelem ośrodka. Minimalny czas terapi wynosi 18 miesięcy, i może być przedłużony w przypadku kiedy personel ośrodka uzna to za konieczne, mając na względzie przede wszystkim motywację i samopoczucie samego pacjenta. Człowiek nie może byc przetrzymywany w ośrodku wbrew jego woli. W przypadku, kiedy osoba chce opuścić ośrodek, przeprowadza się z nim szereg rozmów, które mają na celu powstrzymanie go od pochopnych i niebezpiecznych dla jego życia decyzji. Jeśli człowiek przystaje przy swojej decyzji pozwala mu się opuścić ośrodek.